Onca zaman geçtikten sonra... Ne çok söyledim ne çok anlattım seni. Artık bitti dediğim zamanlarda bile hep içimde bir yerlerde hüküm sürmeye devam ediyordun ve ben sadece kendimi kandırıyordum. Sana yenik düşüyordum her seferinde. Senin tek bir sözün inşa ettiğim tüm duvarları yıkmaya yetiyordu. Bitmez sanıyordum. Bitiyormuş meğer. Zaaflarım yok. Heyecan yok artık. Tuhaf! Şimdi geriye dönüp baktığımda neler yaşamışım içimde neler büyütmüşüm diyorum. Kendime şaşırıyorum. Bir masal kahramanıydın sen. Ve ben uyandığımda geç kalmıştım. Fotoğrafına bakıyorum şimdi. Boş gözlerle.. O adam sen değilsin sanki. Yaşlanmışsın. Ne çok değiştik ikimiz de. Artık hiç bir anlam ifade etmiyorsun bende. Asıl şimdi diyebiliyorum gerçekten bitmiş. Zaten hikayenin kahramanları bu hikayeyi çoktan terk etmiş.
Merve Kılıç
