Başka zamanlar..

Düşünüp düşünüp içinden çıkamadığım zamanlar..
Durup durup yaranın kabuğunu kopartıp kanatmak..
Bunu neden yapıyorum?
Kafamdaki soruların cevabı yok..
Sesler dinmiyor...

Gözden uzak kalmak daha iyiydi ya neden yeniden?

Unutmak büyük lütuf aslında insanoğluna..

Belki bir zaman sonra..
Belki seneler sonra...

Her şey bittikten ve yeterli mesafeye ulaştıktan sonra..
Çünkü mesafeyi iyi ayarlamak lazım.
Nefesin kadar yakın tutmayacaksın mesela,
Gitmesine izin verdiğin insanı..
Çünkü aynı anda hem gidip hem kalamazsın..

Belki bir zaman sonra..

Sadece sana ait kalmayacak giden..

Başka insanlarla başka telaşlar başka kahkahalar başka fısıltılar...

Anılar kalacak belki birkaç fotoğraf..
Belki gülümseten belki inceden sızlatan..

Sıradanlaşacaksın..
Sonra zaten başka birisin..