Dilimin Ucunda..

Sözcükler var dilimin ucunda. Saklandıkları yerden çıkmalarından korkuyorum. Çünkü söylenmiş her söz esir alır bizi. Onun kölesi oluruz artık. Herkes kendine göre anlar ya anlatamazsın bazen. Cümleler kurarsın ama köprüleri yıkar, cümleler kurarsın boş beyaz bulutlar gibi üzerini kaplar. Bazen de öyle bir an gelir, susarsın. Doğru mudur ilmezsin. Ama doğru yapsan da kaybedersin bazen. İnsan esir her seye. Özellikle de zaaflarına. Cocuklaşabiliyor bazen bu uğurda. Hatta fazla üzerine düşüp boğabiliyor da! Hepimiz böyleyiz aslında. Yaşamlarımız d birilerinin dilinin ucunda. O sözcükler söylense de söylenmese de öldürüyor bazen. Gülümsemeler bile gönülden gelmiyorsa, gözler baksa neye yarar birbirini anlamadıktan sonra.. Hepsi dilimin ucunda..