.
Her şeyden biraz kalır sende. Hep sende. Ne olursa olsun ne yaşarsan yaşa. Bir tortu bırakır hep. Unuttum dersin ama bir dizede sızlar yüreğin. Kapatırsın defteri kaldırırsın belki. Ama gün gelir o tozlu yaprakların arasında bulursun kendini. Bir fotoğraf karesine takılır gözün dalarsın. O ana dönebilmeyi istersin hem de her şeyden çok.
Herkes bir parça bırakır sende. Öyle ya da böyle. En mutlu anların tadı damağındadır hep. Hüzünler de kalbinin derinliklerinde. Belki çok şeyi yeniden yaşamak istersin. Hayatı bir kez daha yazmak. Kimi zaman yine de değişmezdim dersin. Yine aynı sen olurdun. Zaten geçmişteki kararlarınla bugüne geldin. Hatanı da kabullenirsin, zamanı da. Kendini bile affedersin belki. En zoru da odur ya.. En acımasız eleştiriyi kendine yaparsın. İçinden çıkamadın mı bir kere oklar hep kendini gösterir her cümlenin sonunda. Bitti dediklerin bitmez. Her şey yarım kalmıştır artık. Hep eksiktir. Tümü yoktur hiç bir zaman. O yüzden ne geçmiş geçmiştir ne de hesaplaşman bitmiştir. Sen yaşarsın sadece. Günler, aylar, yıllar geçer. Uyanırsın aniden. 'Ne yaşadım' bilemezsin...
Merve Kılıç
.
Yazabilmek, üretebilmek için zihni serbest bırakmak gerekir. Ancak tüm zincirlerinden ve onu esir eden fikirlerden arındığında artık özgür olur. M.K. * Blog'umdaki tüm yazılar bana aittir.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Diğer Yazılarım
-
►
2014
(1)
- ► Haziran 2014 (1)
-
►
2013
(3)
- ► Aralık 2013 (3)
-
►
2012
(5)
- ► Temmuz 2012 (1)
- ► Haziran 2012 (1)
- ► Şubat 2012 (2)
-
►
2011
(17)
- ► Aralık 2011 (1)
- ► Kasım 2011 (4)
- ► Eylül 2011 (2)
- ► Ağustos 2011 (2)
- ► Haziran 2011 (3)
- ► Nisan 2011 (1)
- ► Şubat 2011 (3)
-
▼
2010
(33)
- ► Aralık 2010 (4)
- ► Eylül 2010 (5)
- ► Ağustos 2010 (2)
- ► Temmuz 2010 (3)
- ▼ Haziran 2010 (4)
- ► Mayıs 2010 (5)
- ► Şubat 2010 (2)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder